Promocja dnia!
Reklama
Czy podoba Ci się ta strona?
Tak
Nie
Średnio

Słownik

Rana - uszkodzenie ciągłości skóry, a często również  głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu mechanicznego.

Odleżyna - jest to uszkodzenie skóry i tkanek leżących głębiej, które powstało pod wpływem ucisku i/lub sił ścinających zamykających lub niszczących naczynia włosowate. Odleżyna jest efektem niedokrwienia, niedotlenienia i śmierci komórek.

Najczęściej używany to podział odleżyn:

  • Stopień I – zaczerwienienie blednące; ucisk palcem powoduje zblednięcie zaczerwienienia, ponieważ mikrokrążenie nie jest jeszcze  uszkodzone.

  • Stopień II – zaczerwienienie nieblednące; dokonane uszkodzenie mikrokrążenia. Mogą pojawiać się powierzchniowe uszkodzenia naskórka, pęcherze i ból.

  • Stopień III -  uszkodzenie wszystkich warstw skóry do granicy z tkanką podskórną. Brzegi rany są dobrze odgraniczone, otoczone obrzękiem i rumieniem, dno wypełnia czerwona ziarnina lub żółte masy rozpadających się tkanek.

  • Stopeń IV – uszkodzenie obejmuje skórę i tkankę podskórną. Brzeg rany zwykle dobrze odgraniczony, dno odleżyny może pokrywać czarna martwica.

  • Stopień V -  martwica dotyczy także powięzi i mięśni, czasem stawów i kości. Powstają jamy i „kieszenie”, które są ze sobą połączone. Rana wypełniona jest czarnobrązowymi masami rozpadających się tkanek.

Innym sposobem klasyfikacji odleżyn jest tzw. system kolorowy:

  • Rany czarne – sucha lub miękka czarna lub brązowa martwica wypełniająca dno odleżyny IV lub V.
  • Rany żółte – kolor odleżyny pochodzi od martwiczych mas  głównie z tkanki tłuszczowej ; często są to rany zainfekowane.
  • Rany czerwone – oznaczają fazę ziarninowania; ziarnina jest bardzo delikatna, nawet przy mikrourazach krwawi.
  • Rany różowe – oznaczają  fazę naskórkowania.

Martwica - jest to miejscowa, szybka śmierć komórek w obrębie żywego organizmu.

Zakażenie - wniknięcie drobnoustroju do organizmu gospodarza, często na skutek uszkodzenia naturalnych barier chroniących przed zakażeniem (np. uszkodzenie skóry). Zakażenie nie zawsze prowadzi do procesu chorobowego. Zależy to od rodzaju drobnoustroju (chorobotwórczy lub saprofityczny), jego zjadliwości, ilości, w jakiej się przedostał, drogi, którą przeniknął do atakowanego organizmu, a także stanu odporności gospodarza. Zakażenie można podzielić na jawne, kończące się chorobą i na utajone (nosicielstwo).

Ziarninowanie - jest to nowopowstała tkanka łączna zawierająca bogatą sieć naczyń krwionośnych. Ziarnina jest jednym z procesów naprawy (gojenia) tkanek, które uległy uszkodzeniu i mają małą zdolność regeneracji lub nie posiadają jej wcale. Gojenie przez ziarninowanie jest dłuższym procesem i ma miejsce wtedy, gdy z różnych powodów (brak zaopatrzenia rany, ubytek naskórka, zakażenie) nie doszło do pierwotnego zamknięcia rany. W dnie rany powstaje ziarnina z wrastających naczyń krwionośnych. Ziarnina jest podłożem do regeneracji powierzchownych warstw skóry i naskórka, który narasta z brzegów rany na ziarninę. Takie gojenie rany wymaga starannej pielęgnacji i częstych zmian opatrunków. Blizna pozostała po wygojeniu się rany przez ziarninowanie jest duża i widoczna. Niekiedy pojawiają się zmiany w zabarwieniu skóry.

Naskórkowanie - epitelizacja, migrujące z brzegów rany komórki naskórka pokrywają ziarninę i tworzą nowy naskórek. W powstałej tkance (blizna) zmienia się zawartość kolagenu i innych składników, przez co podlega ona procesom remodelowonia i zmiany wytrzy­małości.

Stopa cukrzycowa - Jednym z najpoważniejszych powikłań, które może dotknąć chorego na cukrzycę, jest tzw. zespół stopy cukrzycowej. Pojawia się on u 6 do10% pacjentów.
Utrzymujące się wysokie stężenie glukozy we krwi uszkadza naczynia kwionośne i nerwy w skórze stopy. Stopniowo rozwijają się zaburzenia czucia - mrowienie drętwienie,pieczenie, ostatecznie brak czucia. Chory przestaje odczuwać urazy.Początkowo powoduje trudności w poruszaniu się, przewlekłe dolegliwości bólowe, a bywa, że nie leczona kończy się amputacją kończyny.